Ciasteczka "Non plus ultra"

Sezon imieninowy w mojej rodzinie trwa :) Na Katarzyny były ciasteczka o bardzo ciekawej i trafnej nazwie Non plus ultra. Jeśli dobrze pamiętam coś z łaciny ze studiów to oznacza to Nic do dodania, jeśli się mylę będę wdzięczna za sprostowanie :)
Ciasteczka te mają wszystko co trzeba : kruchutkie ciasto, słodką bezę i lekko kwaskowate powidła. Pyszności, jednak ostrzegam, robi się je długo i dość trudno. Podaję przepis na dużą, podwójną porcję, ponieważ warto od razu zrobić więcej. W oryginale ciastka wycina się malutkim kieliszkiem, ja wybrałam najmniejszą foremkę - serduszko. Polecam:)
Przepis z "Przepisy czytelników. Biblioteczka poradnika domowego"pod red. M. Grzymskiej, 1993

Składniki:
2 kostki masła ( 400 g)
4 szklanki mąki pszennej
6 żółtek
2/3 szkalnki cukru
cukier waniliowy
beza : 6 białek + 50 dag cukru ( tak wiem, dużo cukru, bezy będzie więcej, więc dodatkowo warto z niej upiec małe beziki)
słoiczek powideł śliwkowych

Mąkę przesiać na stół, dodać zimne masło i posiekać nożem. Następnie dodać cukier, wanilię i żółtka i wyrobić kruche ciasto. Jeśli mamy czas i możliwość włożyć owinięte folią ciasto do lodówki na godzinę, wtedy ciasteczka wyjdą bardziej kruche.
Ubić bezę: najpierw ubijać białka, dodać stopniowo cukier i ubijać aż masa będzie sztywna, a cukier się rozpuści.
Ciasto wałkować jak na makaron i wykrajać malutką foremką kształt.
Każde ciastko smarować bezą i układać na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia.
Piec ok 15 min w 180 stopniach.
Po upieczeniu łączyć pi dwa smarując powidłami śliwkowymi. Smacznego:)

* z pozostałej surowej bezy warto upiec beziki: łyżką lub rękawem cukierniczym formujemy małe beziki na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia i suszymy ok 1,5 godziny w 110 stopniach w piekarniku lekko otwartym. Ja wsuwam drewnianą łyżkę, by drzwiczki były lekko uchylone. Takie bezy są bardziej sypkie, bez ciągnistego wnętrza, za którym nie przepadam :)

Pijak - czyli słodkie ciasto dla dorosłych

 

Przepis na to ciasto znalazłam w zapiskach mojej mamy i przyznaję, że nazwa jest bardzo trafna. 

Beza z makiem i wiórkami kokosowymi, śmietankowy krem, herbatniki nasączone sporą ilością alkoholu i czekolada. Ciasto wręcz "upija" słodkością :) 

Nie jest łatwe do zrobienia i zajmuje sporo czasu, jednak efekt - wyjątkowo smakowity. Ledwo zdążyłam zrobić zdjęcie :)

Składniki ( na dwie tortownice o średnicy 24 cm):

ciasto: 1 szklanka maku

          7 białek

          16 g cukru waniliowego

          1 szklanka cukru

          15 dag wiórków kokosowych

krem: 7 żółtek

         1 szklanka cukru pudru

         16 g cukru waniliowego

         2 opakowania budyniu śmietankowego

         2 szklanki mleka

         250 g masła

         2 łyżki spirytusu

1 paczka herbatników

100 ml wódki

polewa czekoladowa (lub 150 g czekolady + łyża masła)

Białka ubić na sztywną pianę, pod koniec ubijania dodać cukier, wanilię, mak i wiórka kokosowe. Przełożyć do tortownicy i piec w 180 stopniach ok 30 min ( najlepiej sprawdzić patyczkiem).

Krem: Żółtka utrzeć z cukrem, wanilią , 1/2 szklanki mleka i budyniami. Resztę mleka zagotować. Dolać do gotującego mleka masę jajeczną (cienkim strumieniem) cały czas energicznie mieszając. Mieszać tak długo, aż uzyskamy jednolity krem. Przełożyć do innego naczynia i co 5 min mieszać do wystudzenia ( by nie powstał kożuch). Utrzeć masło i dodawać stopniowo po łyżce wystudzony krem, a na koniec 2 łyżki spirytusu. 

Ciasto makowo-kokosowe przekroić na pół ( uzyskamy dwa placki, można oczywiście nie przekrajać, ale wtedy ciasto będzie bardzo wysokie). Każdą część posmarować kremem, ułożyć na wierzchu nasączone w wódce herbatniki i polać czekoladową polewą ( można tak jak ja posmarować roztopioną na parze czekoladą z łyżką masła, czekolada może się później łamać przy krojeniu, ale uzyskamy dużo lepszy smak). Przygotowane ciasto schować do lodówki na ok 1 godzinę. Pijak jest najlepszy tego samego dnia, warto także przechowywać go w  szczelnym naczyniu do ciasta. Smacznego:)